ΕΡΓΑΣΙΑ 4η

Ο σχολικός εκφοβισμός, αποτελεί ένα από τα πιο φλέγον ζητήματα στις μέρες μας. Έχει αρχίσει να παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις στη σχολική κοινότητα και να τρομάζει τόσο τα ίδια τα παιδιά όσο και τους γονείς.  Συνεχώς, όλο και περισσότερα παιδιά αναφέρουν ότι έχουν πέσει θύμα κοροϊδίας άλλων παιδιών και εκφράζουν με τον τρόπο τους, την απόγνωση που τους κυριεύει κατά τις σχολικές ώρες. Βία, δεν είναι μόνο αυτό που αποκαλούμαι ξύλο. Μπορεί να πάρει διάφορες μορφές και είναι εξίσου καταστροφική για το άτομο, το οποίο έχει πέσει θύμα εκφοβισμού. Οι πιο γνωστές μορφές της, πέραν από τη σωματική είναι η λεκτική, η συναισθηματική αλλά και η διαδικτυακή. Τις περισσότερες φορές τα παιδιά που βιώνουν εκφοβισμό δεν το παραδέχονται γιατί τους καταλαμβάνει μια πληθώρα αρνητικών συναισθημάτων, όπως ντροπή, φόβος και ενοχή. Ρίχνουν τις ευθύνες στον εαυτό τους, θεωρώντας τους υπεύθυνους για αυτό που τους συμβαίνει. Έπειτα η αρνητική αυτή στάση μετατρέπεται σε απογοήτευση και θυμό, προκαλώντας τους εκρήξεις και επιθετική συμπεριφορά.

    Το μήνυμα στην εικόνα, ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ, ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ φανερώνει την σκληρή πραγματικότητα που υφίσταται πολλές φορές πίσω από τις πόρτες του σχολικού περιβάλλοντος. Η εικόνα καθαυτή, αποτελεί μια σοβαρή αντιπροσώπευση της πραγματικότητας η οποία πρέπει να αλλάξει. Όλοι μας πρέπει να αποτελέσουμε κίνητρο για την άμβλυνση του σχολικού εκφοβισμού και έπειτα την κατάργηση του, σε ένα περιβάλλον που στόχος του είναι να γεννάει την ασφάλεια και την ευτυχία. Επομένως, μένει να μιλήσουμε ανοιχτά στους μαθητές μας, στον διπλανό μας και στους συνομηλίκους μας για τις πτυχές του εκφοβισμού αλλά να τους αναδείξουμε και τα μέτρα/ τρόπους για την αντιμετώπιση τους. Και όταν θα μας ρωτάνε αν λέμε ναι στη φιλία, εμείς θα τους απαντάμε ΟΧΙ στη βια.